کاسه چوبی Xizang چگونه است

کاسه چوبی: در دو نوع معمولی و کمیاب موجود است.
نوع معمولی آن به طور کلی از ریشه های درخت رودودندرون یا ریشه های متفرقه، بدون تزئین ساخته می شود، اما همچنین زیبا و شیک است، به خصوص معروف ترین محصول تولید شده در شهرستان نیکسی، شانگری لا کانتی.
نوع گرانبها از یک گیاه انگلی، به ویژه تومور (در تبتی "زن" نامیده می شود) ساخته شده است که ریشه های شاخه قطب را انگلی می کند. این کاسه چوبی مشکی و شفاف است و دارای خطوط ریز مانند مو است و وقتی با نقره تزئین شود ارزش بیشتری دارد. مسمومیت در این کاسه می تواند تغییراتی ایجاد کند و بنابراین بسیار ارزشمند است.
کاسه های چوبی نیز در دو نوع نر و ماده موجود می باشد. تفاوت اصلی این است که فاصله بین کف کاسه چوبی نر و دهانه کاسه کم است و دهانه کاسه بزرگ است و به بیرون باز می شود و ثابت به نظر می رسد. کاسه چوبی زنانه مانند یشم باریک و صاف است و حس لطیف و صافی به افراد می دهد.
طبق سنت تبتی، رایج‌ترین ظروف غذاخوری مورد استفاده عموم مردم کاسه‌های چوبی است. کاسه های چوبی به طور کلی از چوب درخت غان یا مخلوط با بافتی محکم که به راحتی شکسته نمی شود، نقش های ظریف و ظاهری زیباتر حکاکی شده اند. فرآیند تولید کاسه های چوبی شامل انتخاب مواد، خشک کردن در هوا، ساختن کاسه ها، آسیاب ریز و رنگ آمیزی است.
کاسه های چوبی در خیزانگ را می توان به کاسه های بزرگ، کاسه های کوچک، کاسه های سرپوشیده، کاسه های سرپوشیده، کاسه های چوبی و ... تقسیم کرد که کاربرد فراوانی دارند. آنها را می توان برای نوشیدن چای، خوردن تسامبا، نگهداری غذا، ادویه جات ترشی جات، چاشنی ها و غیره استفاده کرد. همچنین نرم، لطیف، زیبا، کاربردی، بی مزه، بی مزه، معطر و حمل آسان هستند. کاسه چوب مخلوط همچنین دارای مزیت آنتی ویروس بودن است. شهرستان رنبو در شیگاتسه حاوی مواد خام یشم و سنگ فراوانی است. کاسه های یشم ساخته شده در این منطقه زیبا و شفاف هستند و نقش های مختلفی بر روی دیوارهای بیرونی آن حک شده است. آنها هم در بین مردم محبوب هستند و هم صنایع دستی سنتی قومی. در مورد قاشق، چوب غذاخوری، کاسه و بشقاب ساخته شده از طلا و نقره خالص، اگرچه در عوام نیز دیده می شود، اما معمولاً از مایحتاج روزمره استفاده نمی شود.